Czy wiesz, że?
Pieprz niegdyś był ceniony równie wysoko jak złoto. Przez wieki wykorzystywany jako „waluta wymienialna” zarówno na Wschodzie, jak i na Zachodzie. W średniowieczu pieprz był niekiedy stosowany jako forma zapłaty podatków, dzierżawy lub czynszu, a niekiedy nawet i posagu. Pieprz był tak cenną przyprawą, że Anglicy do aromatyzowania potraw ziołowych zaczęli wykorzystywać substytutów tej przyprawy. Zapotrzebowanie na pieprz stało się impulsem do odkrycia morskiej drogi na Wschód przez Vasco da Gamę. Pieprz będący rośliną wieloletnią, ma pędy dorastające nawet do 15m długości. Owoce pieprzu, są początkowo zielone, później czerwone aż w końcu czarne.
PIEPRZ CZARNY – jest pnączem rosnącym tylko w tropikach. Osiąga 15 metrów długości, jest mocno rozgałęziony, bardzo elastyczny i ma jajowate lub sercowate liście oraz zwisające kłosowate kwiatostany długości 8-10 centymetrów. Owoce są wielkości grochu, początkowo zielone, gdy dojrzeją - czerwonawe. Pieprz można rozmnażać tylko wegetatywnie. Kwitnie cały rok i stale ma dojrzewające owoce. Pieprz czarny zbierany jest z niedojrzałych zielonych owoców, które poddawane są procesowi fermentacji, a następnie suszeniu w słońcu, gdzie stają się czarne, twarde i bardziej pomarszczone niż inne postaci pieprzu. Występowanie
Głównym producentem i dostawcą pieprzu są Indie, Malezja (Sarawak) i Indonezja (Sumatra), a także Brazylia. Pieprz długokłosy rośnie dziko od Himalajów po południowe Indie, uprawiany między innymi na Wyspach Sundajskich, Filipinach i Molukach. Zastosowanie
Z uwagi na fakt, iż pieprz nie jest przyprawą słodką ani też pikantną, lecz właśnie ostrą to może być szeroko stosowany do bardzo wielu rodzajów potraw. „Ziaren” pieprzu w całości używa się do wielu zup oraz bulionów. „Ziarna” grubo lub drobno mielone są składnikiem pikantnych mieszanek przyprawowych do mięs, ryb, sosów oraz do marynat.